اى رسول خدا ، يهوديان بنى قريظه و بنى نضير قبلا قراردادى را ميان خويش نوشته و بدان راضى شده‌اند و حال با ورود تو به مدينه بنى قريظه مىخواهند كه آن را نقض كنند و حكم تو را در مورد خويش بپذيرند ؛ امّا شما عهدنامه و شروط آنها را نقض نكن ؛ زيرا بنى نضير صاحب قدرت و سلاح و مركب هستند و ما از درگيرى و بلا و سختى واهمه داريم . « 1 » ( 1 ) براى همين رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله اندوهگين شد و جوابى به او نداد تا اين كه جبرئيل اين آيات را نازل كرد : « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ هادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ يَقُولُونَ : إِنْ أُوتِيتُمْ هذا فَخُذُوهُ ، وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ . سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ » « 2 » ؛ اى پيامبر ، شتابندگان به كفر غمگينت نكنند كه به زبان اظهار ايمان مىكنند و در دل ايمان ندارند و اينان بعضى از يهودند كه گوش‌سپردگان به دروغند تا براى گروهى كه نزد تو نيامده‌اند جاسوسى كنند . آنان سخنان خدا را دگرگون مىكنند و مىگويند : « اگر چنين بياورد » بپذيريد و جز در اين صورت از او دورى كنيد . نمىتوانى كسانى را كه خداوند بخواهد به عذاب گرفتار كند ، رهايىبخشى . آنها كسانى هستند كه خدا پاكى دل‌هايشان را نخواسته است و براى آنها در دنيا خوارى و در آخرت عذابى عظيم باشد . آنان گوش‌سپردگان دروغ و حرام‌خوردگان هستند ، اگر نزد تو آمدند در ميان آنها داورى كن يا به حال خود واگذار و اگر از آنها روى گردانى ، زيانى به تو نمىرسانند و اگر خواستى ميان آنها داورى كنى به عدالت قضاوت كن كه خدا عادلان را دوست دارد . تا آنجا كه مىفرمايد : « وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ » « 3 » ؛ و هر كس به احكامى كه خدا نازل كرده است حكم نكند كافر است و مىفرمايد : « فَيُصْبِحُوا عَلى ما أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نادِمِينَ » « 4 » ؛ از مكنونات دل خود سخت پشيمان شوند . ( 2 ) طبرى خلاصهء خبر رجم را از عكرمه ( از ابن عباس ) اين گونه نقل مىكند : يهوديان از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله درخواست كردند كه حكم رجم را براى آنها بازگو كند و آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله سراغ دانشمندترين

--> ( 1 ) . اين مطلب جز با اوائل قدوم رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به مدينه و قبل از ترك ديار بنى نضير و خوار و ذليل شدن آنها سازگارى ندارد . ( 2 ) . مائده : 42 - 41 . ( 3 ) . همان ، آيه 44 . ( 4 ) . همان ، آيه 52 و خبر در تفسير قمى ، ج 1 ، ص 168 - 170 آمده است .